“สวัสดีค่ะ”
เสียงทักทายหวานๆ ทำให้คนที่กำลังยืนจิบกาแฟอยู่หันกลับไปมอง เบื้องหน้าคือเด็กสาวรูปร่างบอบบาง ผิวขาวอมชมพูสวมชุดเดรสสั้นสีฟ้าพาสเทล ใส่แว่นสายตาทรงกลมดูใสซื่อเปิ่นๆ

นี่เหรอ พิมพ์มาดา คนที่จะมาเป็นผู้ช่วยคนใหม่ของเขา ภาคินถามตัวเอง

เมื่อคืนเขากลับเข้าบ้านมาราวๆสี่ทุ่ม แม่บ้านรายงานเสร็จสรรพว่าแขกคนสำคัญของพี่ชายได้เดินทางมาถึงเรียบร้อยแล้ว

“เธอคือพิมพ์มาดาใช่ไหม?” ภาคินถาม

“_”

“พิมพ์มาดาใช่ไหม?” เขาถามย้ำ ก็อีกคนเอาแต่ยืนนิ่งไม่ไหวติง ดวงตาทั้งสองข้างก็เบิกกว้างแทบจะถลนออกมาจากเบ้าอยู่แล้ว

ชายหนุ่มมองตามสายตาของหญิงสาวพบว่าเธอเอาแต่จ้องซิกแพกของเขา ยัยเด็กนั่นคงไม่เคยเห็นผู้ชายเซ็กซี่แบบนี้มาก่อนสินะ

เวลาอยู่บ้านภาคินจะสวมเพียงกางเกงวอร์มขายาว ท่อนบนเปลือยเปล่า

“ใช่ค่ะ … คุณคือ?” คิ้วเรียวเลิกขึ้นสูง

อีกคนไม่ตอบ แต่กลับยกยิ้มเจ้าเล่ห์ตรงมุมปาก

หญิงสาวรีบเบือนสายตาไปทางหน้าต่าง เธอไม่อยากมองรูปร่างกำยำของเขานานเกินไป

เห็นคนตัวเล็กตรงหน้ามีท่าทีประหม่า ชายหนุ่มก็นึกสนุกอยากแกล้งเจ้าหล่อนขึ้นมา ขายาวก้าวไปยืนใกล้ๆ แล้วโน้มหน้าลงไปกระซิบบอกข้างหูเธอ “ใช่ … ฉันภาคิน เจ้านายคนใหม่”

“คุณไม่ใช่เจ้านาย หนูเป็นผู้ช่วยของคุณต่างหาก” สาวไซส์มินิเชิดหน้าเรียวเล็กขึ้นสูง ตาโตมองไปที่เขาแบบไม่ยำเกรง ทั้งๆที่จังหวะการเต้นหัวใจของตัวเองเปลี่ยนไป